Home *Nieuws*
Nieuws items


PALMEN GILDEAKKER PDF Print E-mail
Written by Lau   
Wednesday, 16 April 2014 14:26

Alle jaren komt tijdens de maandelijkse vergadering van het Sint Antonius en Sint Sebastinus Gilde Gemert de vraag naar voren: “Is de gildeakker gepalmd?”. Een steevast antwoordt de kapitein dan, dat dit is gebeurd. Palmen gebeurt op Palmzondag na de Hoogmis, waar de palm in de kerk wordt gewijd en uitgedeeld. Na de H.Mis gaat de kapitein naar de gildeakker - sinds de zestiger jaren zijn drie percelen grond van het gilde tot één akker samengevoegd – en worden palmtakken op de hoeken van de akker geplant. Op deze wijze wordt hagel, regen en storm van de akker afgeleid en wordt gehoopt op een goede opbrengst.

Tot voor kort gebeurde het palmen in burgerkostuum, maar op de jongste Palmzondag verzorgde het gilde de Diomageviering  - voor geestelijk en lichamelijk gehandicapten in zorg bij de Stichting Diomage – in de Gerarduskerk. Alle gildebroeders waren in kostuum. Na het optrekken vertrok de kapitein met twee tamboers en een fotograaf naar de gildeakker halverwege Gemert en De Mortel en plantte de palmen op de akker. Drie gildebroeders waren er getuige van. De fotograaf legde de handeling vast op de gevoelige plaat en de tamboers tromden ondertussen.

 
Overlijden Jac Huijbers PDF Print E-mail
Written by Administrator   
Thursday, 03 April 2014 16:55

Woensdagavond 2 april jl. verloor het Sint Antonius en Sint Sebastianus Gilde Gemert binnen 10 dagen zijn tweede Lid van Verdienste van het Sint Antonius en Sint Sebastianus Gilde, Jac Huijbers. Hij stierf op 87-jarige leeftijd. Zijn gezondheid liet vanaf het begin van het jaar zeer te wensen over. Zijn toestand verbeterde wel iets na een behandeling in het ziekenhuis, maar toch niet zodanig, dat hij weer aan de activiteiten van het gilde kon deelnemen. Zijn belangstelling er voor bleef hij echter behouden. Op zijn verzoek bezocht de voorzitter hem extra, om hem van de vergaderpunten op de hoogte te houden. Uit voorzorg werd hij voorzien van de H.Sacramenten. De slopende ziekte, waaraan hij leed, heeft hij niet kunnen weerstaan.
Jac was de nieuwe deken van het jaar 1951 en heeft sindsdien veel verdiensten gehad. Na zijn dekenschap trouwde hij in 1952 en verhuisde naar Lierop. Dat betekende een voorlopig einde van het gildebroederchap. Hij bleef het gilde trouw en kwam zelfs in slecht winterweer op zijn fiets naar alle hoogtijdagen van het gilde. Na zijn terugkeer in Gemert werd de verplichting van het ongehuwd zijn van een gildebroeder opgeheven en hij was een van de eersten, die de activiteiten weer oppakte. Hij werd door zijn medebroeders tot luitenant gekozen en namens de kapitein trad hij bij het optrekken als zodanig  regelend op. Hij stond op orde en netheid bij het optrekken, want minder deed het gilde tekort.

 

Bij de instelling van een bestuur in 1971 werd hij in zijn functie daarin opgenomen en zelfs vicevoorzitter. Hij bleef zitting tot 1992, toen zijn lang gekoesterde wens om eens koning van het gilde te zijn in vervulling ging. Hij koos zijn echtgenote Pieta tot koningin. Samen hebben zij twee mooie jaren als koningspaar doorgebracht en vele mooie dingen beleefd. Zij gaven het koningschap een nieuwe dimensie door overal waar zij optraden in vol ornaat te verschijnen, hetgeen tot die tijd niet altijd gebruik was. Dat voorbeeld wordt nog steeds gevolgd.
Beretrots was hij op het feit, dat hij bij de gildebedevaart naar Rome in 1990 uit drieduizend gildebroeders en –zusters aangewezen werd om in de Sint Pieter de H.Communie te ontvangen uit handen van Paus Johannes Paulus II. Als gildebroeder maakte hij verschillende gildereizen mee.
Bij zijn aantreden als koning trad hij terug als luitenant en bestuurslid. Hij koos er voor om nadien gewoon piekendrager  te zijn. In die kwaliteit trad hij tot het vorig jaar nog steeds op, tot zijn lichamelijke gesteldheid dat niet meer toeliet. Maar ook toen nog bezocht hij alle activiteiten van het gilde, inclusief de maandelijkse vergaderingen. Voor  zijn verdiensten werd hij in 2007 benoemd tot Lid van Verdienste.
In de kerk en in de gildekapel aan de Deel herinneren de gedraaide houten kandelaars nog steeds aan zijn vakmanschap en aan zijn liefde voor het gilde. Dat bleef tot aan zijn dood zijn belangstelling behouden. Hij was maar wat blij toen zijn jongste zoon in 1976 tamboer van het gilde werd en sinds eeuwen het aantal tamboers op drie werd gebracht. Hij bleef die functie vervullen tot 1981.
In 1967 werd hij gekozen tot bestuurslid van de Bond van Schuttersgilden Kring Peelland en direct benoemd tot penningmeester. Dat bleef hij tot het jaar 1990. Ook hiervoor kreeg hij een onderscheiding, nl. erelid. Mede in die kwaliteit trad hij bij verschillende gildefeesten op als jurylid vendelen en optocht.

 

Maandagavond 7 april is de mogelijkheid om afscheid te nemen van Sjaak bij het Waterhof op 't Hoogh Huys 3 te Gemert van 19.30 tot 20.15
Dinsdagochtend 8 april om 11.00 is de uitvaart in de st. Janskerk te Gemert.

De actieve gildebroeders worden om 10.15 verwacht bij gildehuis de Keizer, om de uitvaart met gilde-eer te verzorgen.

Last Updated on Friday, 11 April 2014 18:11
 
IN MEMORIAM JAN PENNINX PDF Print E-mail
Written by Administrator   
Tuesday, 25 March 2014 18:14


In de morgenuren van maandag 24 maart jl. is Jan Penninx, De Mortel,  overleden, één week voor zijn 84ste verjaardag. Jan Penninx is op veel terreinen actief geweest, zowel in publieke als in private functies. Zo was hij vele jaren raadslid, betrokken bij vakantiewerk Kelmoso, de dansgroep in De Mortel, waarvoor hij voor begin deze maand nog het Gemerts Compliment kreeg en zestig jaren bij het Sint Antonius en Sint Sebastianus Gilde Gemert, in Gemert bekend als de Gruun Schut. Zijn genen waren gruun gekleurd, want in de afstamming was die kleur er door twee geslachten in gebracht. In 1954 werd hij tot nieuwe deken gekozen en was nadien enkele jaren vendelier, waardoor hij in de voetstappen van zijn en beide ooms trad, die eveneens de gildevlag zwaaiden. Toen hij op 12 oktober 1960 trouwde moest hij stoppen als actief gildebroeder, omdat tot 1963 alleen vrijgezellen dat mochten zijn. Dat liet echter onverlet, dat hij niet toch bij het gilde betrokken bleef. Naast de optrekdag woonde hij ook het koningschieten bij en schoot ijverig mee om het winnende schot te lossen. Dat lukte op 21 juli 1980, toen het 294e schot het laatste restje hout naar beneden schot en hij dus koning was en met zijn echtgenote Diny gedurende twee jaar het koningspaar vormden.


De gezondheid van voorzitter Antoon Jaspers werd in 1982 slechter en te voorzien was, dat zijn toestand niet meer zodanig zou verbeteren, dat hij die functie snel weer op zich kon nemen. Jan Penninx, bogend op een ruime bestuurlijke ervaring, werd gevraagd tijdelijk voorzitter te zijn. Dat tijdelijke werd omgezet in het definitieve voorzitterschap op de optrekdag 1984, toen hij als zodanig gekozen werd.

Naast zijn vele functies wist hij toch altijd tijd voor het gilde te vinden en deel te nemen aan besprekingen, vergaderingen en activiteiten. Aan zijn tijdelijk en definitief voorzitterschap was verbonden het opnieuw fungeren als actief gildebroeder. Dat deed hij in de functie van gildemeester. Hij was deelnemer aan de twee gildereizen naar Rome, naar Vöclabruck, Pfunds en tweemaal Helminghausen. Ook op de buitencompriessies ontbrak hij niet.
In zijn bestuursperiode werden er twee gildefeesten georganiseerd, t.w. in 1989 en in 2004. De gildekapel aan de Deel werd ingrijpend gerestaureerd, een feit waarop de gildebroeders nog steeds trots zijn. In de latere tijd hebben nog verschillende aanpassingen plaats gevonden, waarbij o.a. het omliggende terrein werd aangepakt.
Op gildefeesten heeft hij veel en mooie prijzen mogen ontvangen voor de geleverde prestaties van zijn gilde
In 2005 eindigde na 23 jaren het voorzitterschap en trad hij terug tot de rijen van actief gildebroeder, nog steeds in de functie van gildemeester. Bij die gelegenheid werd hij benoemd tot lid van verdienste.

 



De naam Jan Penninx zal levend blijven bij het gilde, want zijn naam staat op de gekalligrafeerde dekenlijst zal zeker nog een aantal jaren tot uitdrukking in het door hem en zijn echtgenote geschonken koningsschild en op de lijst van leden van verdienste.
Op 25 januari jl. werd hij gehuldigd wegens zijn zestigjarig gildejubileum, een bewijs dat gildetrouw bij hem met een hoofdletter werd geschreven. Zijn keuze tot nieuwe deken was de inleiding tot die zestig jaren verdiensten voor het gilde.
Op 18 februari jl. woonde hij me zijn echtgenote nog de algemene vergadering van het gilde bij. Daar trad hij terug als coördinator van de commissie voor rouw en trouw voor alleenstaande gildezusters en –broeders. Niemand had er erg in, dat dit het einde van zijn meeleven bij en met gilde zou zijn, ook al was bekend, dat hij leed aan een dodelijke ziekte.

Vrijdagmorgen zal het gilde hem met grote gilde-eer de laatste eer bewijzen.
Jan Penninx, rust in vrede. Moge zijn echtgenote Diny en kinderen en kleinkinderen troost worden geschonken.


De avondwake is donderdag 27 maart om 19.00 in de Sint Antoniuskerk te De Mortel.
De uitvaart zal onder gilde-eer op vrijdag 28 maart om 10.30 in deze kerk geschieden.

Last Updated on Monday, 31 March 2014 13:09
 
100-JARIGE BIJ DE GRUUN SCHUT PDF Print E-mail
Written by Lau   
Wednesday, 19 March 2014 17:25

Het Sint Antonius en Sint Sebastianus Gilde trekt op maandag 31 maart a.s. om half acht ’s avonds  met slaande trom en zwaaiend vendel naar het Ridderplein, waar in Gij en Ik feest wordt gevierd door de familie Krol. Daar is reden voor, want het komt meer voor, dat mensen 100 jaar worden, maar niet altijd is het zo, dat dit groots gevierd kan worden.

Als Nel Krol- Jaspers op die dag 100 jaar wordt, dan gaat het om een krasse dame, die op 25 januari  jl. de jaarlijkse optrekdag van het gilde bijwoonde. Dat feit haalde wel niet de publiciteit, maar de opening van het tijdelijke CDA-kantoor in de Kerkstraat, samen met haar kleindochter Nelleke Krol, deed dat wel. Als het gilde haar komt uitnodigen voor de optrekdag, dan weet ze echt wel waar het om gaat en kan ze nog vertellen hoe het er vroeger bij haar thuis in de Boekstaaft aan toe ging. De woorden “Run Schut”werden er met hoofdletters geschreven. De kleur rood was in de familie taboe. Niet voor niets zijn een viertal kinderen bij het gilde geweest. De oudste zoon Piet was begin zestiger jaren standaardruiter en in 1963 lid van de eerste vendelgroep, zoon Mari was na 1963 een vijftal jaren standaardrijder. Zijn broer Nico was dat zelfs enkele perioden en ook Gerard trad in 1971 in die voetsporen. Hij sleepte vanaf 1971 tot aan zijn vertrek naar Lierop vele prijzen in de war, want de dressuurkunst bij de Rijvereniging Sint Hubertus  kwam hem goed van pas op het toernooiveld bij gildefeesten. Na zijn terugkeer in Handel in 1986 zette hij die zegenreeks voort. Maar kort was ook zoon Toon actief gildebroeder. Zoon Nico, sinds eind zestiger gildebroeder,  vormde met zijn vrouw Nelly het koningspaar in de jaren 1990-1992, was daarna vaandrig en sinds het vorig jaar gildemeester en geeft hij leiding aan het gilde in de kwaliteit van voorzitter. Hij bleef het langste van de vijf broers actief bij het gilde.


Dat alles tekent de familie Jaspers en hun verbondenheid met het gilde. Als er dan zo’n bijzondere hoge leeftijd gevierd wordt, dan mag het gilde niet ontbreken. Graag trekt het gilde uit om Nel Krol-Jaspers daarmee geluk te wensen door haar te eren met een vendelgroet. Deze zal om 20.00 uur gebracht worden op het Ridderplein voor Gij en Ik.
Bij de planning van deze activiteit is het gilde toch iets meer voorzichtig geworden. In de herinnering leeft nog steeds voort, dat het gilde wel een keer meer  meemaakte, dat het een 100-jarig medelid wilde eren. Dat was in het jaar 1925 toen Friedje van Zeeland 100 jaar zou worden en kort nadien zijn 80-jarig lidmaatschap zou vieren.
Helaas overleed hij in 1924 in zijn honderdste levensjaar.


In het boek “Dôr hedde de skut”, uitgekomen in 1982, is nog een foto afgebeeld, waar hij voor zijn 70e lidmaatschapsjaar in 1916 in een leunstoel te midden van het gilde is afgebeeld

Last Updated on Wednesday, 19 March 2014 20:18
 
VAANDELS ZEGGEN ONS PDF Print E-mail
Written by Teun   
Monday, 03 February 2014 15:29

"Wilhelmien de Koning-Penninx, moeder van de zilveren jubilaris van het gilde, René de Koning, nu al 24 jaar vendelier, sprak als felicitatie voor haar zoon het volgende gedicht uit, een ode aan het vaandel en degene die het zwaait."

============================================


Hoe enig mooi is 't vlaggenspel,
Sierlijk kunstig, traag en snel.
Bruisend leven, uiting van kracht,
Zwaaien met vaandels, wat een pracht!


Laag over de grond, hoog in de lucht-
Spelend, volhardend, vrij en tucht.
Dynamisch, zelfverzekerd, heen en weer
Brengen vaandels vreugde, telkens weer.


Lenig ritme, kleuren pracht,
Victorie zaaien, dag en nacht.
Festijn van vreugde, feestelijk getint,
't zijn vaandels ,'t zijn vaandels m'n kind!

 

Sober spel, geen rijkelijke tooi,
Levendig, warm menselijk, dat is mooi.
Geest en stof, een vriendenspel,
't zijn vaandels, U begrijpt het wel.

Last Updated on Saturday, 08 February 2014 16:19
 
« StartPrev12345678910NextEnd »

Page 9 of 18

Inloggen




Powered by Joomla! and Installed by Installatron. Designed by: celebrity search cheap dedicated servers Valid XHTML and CSS.